Voorstellingen

De Spaanse Iván Pérez begon in 2002, na dans, choreografie en dramaturgie gestudeerd te hebben, met het maken van choreografieën, waarmee hij direct succes wist te behalen en in de prijzen viel. Onder de vleugels van Korzo producties ontwikkelt hij zich sinds 2009 verder als choreograaf. Source Language begint bij de creativiteit en uitdrukkingskracht van de jonge dansers van Crosstown. Startpunt is een zin. In beweging schrijven de dansers hun eigen zin en creëren zo een nieuwe taal zonder woorden. De muziek is een combinatie van composities van Yiannis Tsirikoglou en geluidsopnames van fysieke acties, zoals het schrijven op oppervlaktes en het maken van ritmes. Het resultaat: een spannende, open en concrete nieuwe realiteit.

Jonge dansers krijgen bij Crosstown de kans om hun creatieve ambities te ontdekken en te ontwikkelen. Op het hoogste niveau werken de meest getalenteerde dansers samen met professionele choreografen. 

De veelzijdige hip hop danser en choreograaf Shailesh Bahoran onderscheidt zich door zijn fenomenale techniek, originaliteit en expressiviteit. Voor zijn werk laat zich inspireren door onze directe leefomgeving. In Tribe onderzoeken de jonge dansers van Crosstown hoe groot de invloed van de buitenwereld is op hun normen, gewoontes, kleding, begroetingen, rituelen en religie. Maar wat gebeurt er als je ergens anders terecht komt? In hoeverre laat je je beïnvloeden? En lukt het om dicht bij jezelf te blijven en je eigenheid te bewaren?

Jonge dansers krijgen bij Crosstown de kans om hun creatieve ambities te ontdekken en te ontwikkelen. Op het hoogste niveau werken de meest getalenteerde dansers samen met professionele choreografen. 

Met de gezichtsuitdrukking van de performers als uitgangspunt stelt Masken de vraag: Wat kwam eerst, het masker of de emoties die ermee verbonden zijn? Guilherme Miotto onderzoekt met de dansers de oorsprong van onze expressies, hoe we deze uitdrukken en wat deze tegen onze omgeving zeggen.

Cagdas Caggie Gulum vertrok met de dansers van Crosstown III vanuit improvisatie. Cagdas onderzocht de onderlinge verhoudingen.  Zo ontstond de groep, het  individu,  het koppel  en de leider.  Doll House gaat over tien jonge lijven die zich bewegen onder invloed van liefde, vrijheid en macht.  Volg ik of kies ik mijn eigen weg en doe ik dat alleen of samen?  

Strakke ritmes, allen tegelijk. Volgens vaste patronen klappen op je lijf. De dansers van Crosstown III leerden bodypercussie van Joeri Dubbe en Miguel Oliveira.  In het stuk Systematic Behaviors begeven de dansers zich binnen het systeem,  maar kunnen zich er niet van weerhouden hun creativiteit te laten gelden. Dansante bewegingen en de stem van het individu nemen het over. 

9

Eilit: “I created the piece for the 9 dancers of Crosstown lll. A group of strong individuals that work together as one dynamic group. I use space and rhythm to give room for listening, cooperation and the joy of moving. Opening up the evening with a boost of energy and light.”

When learning to land from a fall, is a friend the one who catches you or the one who doesn't? What about someone who knows how to land but doesn't tell you? Is the one who pushes you to fall a friend? or is that only if you asked them to push? (perhaps at an unexpected moment, to make it 'real'.) Maybe it is easier to have no friends at all? Thats one way to eliminate the whole trust issue...

In T(h)rust Forward gaan vijf daners snel veranderende en uitdagende verbindingen met elkaar aan, op zoek naar de betekenis van samenwerking en vriendschap. 

Manipulatie is overal. Of het nou gaat om het kopen van een product, seks of geld. Het is geen kinderspel maar ‘hard business’. Wij worden dagelijks beïnvloed, maar bestaat er ook positieve manipulatie? En hoe werkt dat?

Drie dansers, drie lichamen, drie waarheden. 

Release gaat over individualisering. Het proces waarbij je als individu in plaats van als groep in de samenleving staat. Maar tegelijk ook weer op kan gaan in de groep. Iedere danser is anders. Iedereen heeft zijn eigen sterke kwaliteiten en een persoonlijke verhaal wat naar voren komt in de solo's.

“In de eerste repetitiefase hebben we de jongeren echte hiphop-steps aangeboden. Vanuit daar zijn we verder gaan bouwen en hebben we de dansers steeds meer uitgedaagd middels improvisatie. Door de steps weer los te laten en op zoek te gaan naar hun eigen en dus “echte“ bewegingen, moesten de dansers uit hun comfortzone stappen en hun individuele rugzakjes uiten in hun beweging.”

De choreografie van Alida Dors en Bryan Druiventak is gebaseerd op individuele verhalen en bewegingen van de dansers. Out There gaat over de reis die men maakt op zoek naar zichzelf. Ieder is zó eigen, maar wie durft dat te leven? Hoe blijf je jezelf onder groepsdruk? Ren mee maar verlies jezelf niet…

Pagina's

You are here