Erik Kaiel

De Libanees-Amerikaan Erik Kaiel werd geboren in Innsbruck, Oostenrijk. Hij groeide op in Oregon, studeerde in Canada en Massachusetts, V.S. Hij ontving zijn Masters van het Universiteit van New York en woonde bijna tien jaar in Brooklyn (N.Y.) voordat hij naar Nederland verhuisde.

Kaiel werkte met verschillende Amerkaanse choreografen in New York. Hij heeft werk gepresenteerd op podia in Europa en Noord-Amerika, en heeft voorstellingen gegeven op onverwachte locaties zoals metrostations, beeldentuinen en verlaten pakhuizen.

In oktober 2009 ontving Kaiel de Prijs van de Nederlands Dansdagen. Dit leidde tot een locatie versie, een film en een theater tour van Blade Runner in 2010. Hij ontving onlangs de hoofdprijs van Duitslands prestigieus No Ballet choreografiewedstrijd. Behalve zijn werk voor het theater, maakte hij vorig jaar locatie projecten met plaatselijk dansers in een fort in Utrecht, een oude bioscoop in Benin, Afrika, en in de straten van Saint Louis, Senegal.

Hoewel hij door Europa, Noord-Amerika en Afrika reist als docent, danser en choreograaf, zijn thuisbasis is nu Den Haag. Sinds zijn aankomst heeft hij een meerjarige samenwerkingsverband met Den Haag Sculptuur. Hij is lid van Danslab. Ook was hij lange tijd verbonden aan Crosstown Den Haag, het jongerentraject van Korzo. Naast al deze rollen is hij ook lid van de faculteit van de ArtEZ Dansacademie in Arnhem.

Kaiel presenteerde zijn werk voor het eerst bij Korzo in het programma Voorjaarsontwaken (2007) met No Man is an Island, een duet met Jasper Dzuki Jelen. “In een mengeling van acrobatiek en dans klimt de een op de ander zonder contact te verliezen; schijnbaar onmogelijk gegeven de zwaartekracht. Het begint als trukje, en wordt langzaam kunst.” (NRC Ingrid Frankenhuyzen). Dit duet leidde tot nieuwe initiatieven, zoals een uitnodiging van Dance Works Rotterdam om No Man is an Island te bewerken en te presenteren op tournee als onderdeel van het Xtra Xtra Large programma (première 13 Februari 2009).

Kaiel werd uitgenodigd door het  Urban Explorers festival in Dordrecht om nieuwe creaties te presenteren in 2007 en 2008. In het voorjaar van 2008 maakte hij een nieuwe choreografie My True North (als onderdeel van het Haags talentenfestival Here we live and now) dat geselecteerd werd voor DansClick in voorjaar 2010. Hij danste in Momeo & Jamila tijdens de Voorjaarsontwaken van 2008. Deze voorstelling is een hedendaags sprookje dat zich afspeelt in de kloof tussen culturele integratie en culturele integriteit.

Voor het CaDance Festival 2008 kreeg Kaiel een speciale festival opdracht: hij creëerde hiervoor een speciale locatieproject voor BINK36 met amateurdansers van Crosstown DH en professionele dansers met de titel Mecca is a two way street. Samen leidden zij het publiek door het bedrijfsterrein BINK36.

Hoe rapen we onszelf op wanneer alles wat we kennen en waar we van houden, verloren is gegaan? Vlieger zonder koord vertelt het verhaal van een familie die op de vlucht is omdat het thuis niet meer veilig is. We worden meegenomen op de reis die ze maken. De voorstelling maakt voor een jong publiek het verdriet van verlies voelbaar, maar toont ook vreugde om de veerkracht van de mens op moeilijke momenten. Want Vlieger zonder koord laat bovenal zien dat de vlieger altijd blijft vliegen, zelfs bij harde wind tegen. Open je ogen, open je hart en laat je meenemen op deze reis van een familie die de moed heeft om een nieuw leven op te bouwen in een onbekende wereld.

Er zijn veel manieren om je wereld te bewonen

Geïnspireerd op het computerspelletje Tetris klikken de dansers op ingenieuze wijze in en uit elkaar. Met hun acrobatische toeren zetten ze de ruimte naar hun eigen hand. Maar het theater is te klein en de buitenwereld lonkt. De dansers vouwen zich om palen en springen op alles wat maar voor hun voeten komt. Tetris laat zien dat er veel manieren zijn om je wereld te bewonen. Tetris tourt al sinds 2011 onvermoeibaar door heel de wereld.

In Krik Kraak Kruik lanceert Erik Kaiel de dansers de ruimte in. Zijn stijl is een combinatie van acrobatiek, parcour en pure dans, waarmee hij de dansers door de ruimte laat zweven. Ze gaan op in de nacht… sterren en lichamen worden één.

Al eerder werkte Erik Kaiel met de dansers van Crosstown in het locatieproject Mecca is a two way street dat hij voor het CaDance Festival 2008 maakte. Erik Kaiel maakt voorstellingen die niet alleen op het toneel te zien zijn, maar ook in metrostations, pakhuizen, beeldentuinen, straten en lege zwembaden. 

You are here