Donna Chittick

Voor hiphop danseres Donna Chittick (Sint-Maarten, 1986) begon dansen op 13-jarige leeftijd als een hobby, maar groeide het al snel uit tot een passie. Ze ontwikkelde zichzelf verder door lessen te volgen in de avonduren. Donna danste o.a. voor Don’t Hit Mama, Solidground Movement, Internationaal Danstheater, Tanzwerk (Zürich) en werkt momenteel voor Backbone, het gezelschap van hiphop choreografe Alida Dors. Daarnaast geeft ze lessen en workshops aan jonge dansers.

Donna wordt geïnspireerd door de manier waarop Alida Dors omgaat met diverse sociale issues en de heldere manier waarop ze over haar werk praat. Andere makers die haar inspireren zijn: Shailesh Bohoran, Lloyd Marengo, Club Guy & Roni en Hofesh Shechter. Het zijn deze mensen die Donna deden beseffen dat ze de stap wilde maken om ook te choreografen. In 2015/2016 ontving ze een beurs Urban Arts van het Fonds Cultuurparticipatie waarmee ze haar eerste stappen als maker kon zetten. Op dit moment is zij geïntrigeerd door patronen, minimalisme en theatrale vormen van hiphop dans. Donna gelooft dat iedere danser met wie zij werkt iets te geven en delen heeft en werkt intensief met hen samen om ‘dat’ te vinden. Het stuk dat zij momenteel voor Crosstown maakt, markeert haar debuut als choreograaf in de Haagse danswereld.

foto © Jean van Lingen

Jong Korzo’s succesvolle traject Crosstown biedt jongeren vanaf 14 jaar de kans hun creatieve dansambities onder professionele begeleiding te ontdekken en te ontwikkelen. Op het hoogste niveau werken de meest getalenteerde dansers van Crosstown III samen met professionele choreografen. Dit jaar is de eer aan de moderne dans choreograaf Amos Ben-Tal en urban nieuwkomer Donna Chittick. Groepsdynamiek is voor beide makers uitgangspunt voor de creaties.

Donna Chittick biedt in One een kijkje in de danswereld waarin dansers constant onder druk staan om te presteren en verplicht zijn keuzes te maken. De dansers bewegen als een geheel, maar zoeken geleidelijk de ruimte om hun eigen weg te ontdekken. Uiteindelijk staan ze voor een keuze: delen ze hun ontdekkingen met de anderen of is het toch ieder voor zich?

Amos Ben-Tal daagt de dansers uit om zijn complexe bewegingstaal te leren en tegelijkertijd te werken via improvisatieopdrachten. Terwijl ze hun weg vinden door de choreografie moeten ze zowel mentaal als fysiek scherp zijn, maar bovenal elkaar vertrouwen.

You are here