'Opeens klopt alles'

Ontmoetingen in Korzo: Crosstown

door Ellen Dorrestein

Korzo is al jaren een ontmoetingsplek voor jong, oud, amateurs en professionals. Het is een plek waar mensen elkaar vinden en uit een gelijkwaardige interesse voor elkaars verhaal met elkaar in gesprek gaan. Geregeld ontstaan er uit die ontmoetingen mooie samenwerkingen en bijzondere verhalen. Crosstown, het talentontwikkelingstraject van Korzo, is een mooi voorbeeld van hoe jonge, talentvolle dansers in aanraking kunnen komen met professionele choreografen. Lara Sluijter danst dit jaar onder andere in de voorstelling One van Donna Chittick. 

Eerste keer

Voor zowel Lara als Donna is dit een spannend moment. Voor Lara is het de eerste keer dat ze mee doet aan een Crosstown productie. Voor Donna is het de eerste keer dat zij zich aan het publiek presenteert als choreografe, in plaats van als danser. Na een intensief maakproces blikken ze beiden terug op een prettige samenwerking. Lara: “mijn eerste indruk van Donna was dat ze super streng en heel perfectionistisch is. Dat kan ze zijn, maar ze is vooral ook heel speels, vlot en enorm betrokken bij de dansers.” Hoewel Donna’s speelsheid de dansers ook vaak genoeg wat zenuwen bezorgd. Zo komt het nog al eens voor dat ze in één repetitie zomaar het hele stuk omgooit. Lara: “Je denkt: ‘oh jee, nu gaat alles fout’, maar Donna weet precies wat ze doet. Van zo’n radicale beslissing wordt de voorstelling vaak juist beter. Opeens klopt alles.” Om tot een mooie voorstelling te komen, vraagt Donna ook geregeld om input van de dansers. Donna: “dat is een verantwoordelijkheid die ze allen heel snel hebben opgepikt. Ze leveren veel bruikbaar materiaal.” Het resultaat is een stuk dat van hen allemaal is: een gezamenlijk product.

Een hechte groep

Het vertrouwen in de groep was wat Donna betreft dan ook een van de belangrijkste elementen van het maakproces. Donna: “In het begin waren de dansers nog wat aftastend, maar inmiddels hebben ze een echte klik met elkaar. Dat moet ook, want tijdens de voorstelling moeten ze elkaar blindelings kunnen volgen en vertrouwen.” Dat herkent Lara. “Wat dat betreft vragen Crosstown docenten heel veel van je. Op dag één moet je al een eenheid kunnen vormen en op elkaar afgestemd zijn.” Zo is er een gedeelte in One waarin de dansers niet afhankelijk zijn van een telling op de muziek, maar elkaar moeten aanvoelen om hun bewegingen op elkaar te kunnen afstemmen. Lara: “van Donna heb ik geleerd dat het vertrouwen in de groep allereerst staat of valt bij het vertrouwen in jezelf. Als je zelfverzekerd bent, durf je los te laten en met de flow van de groep mee te gaan.” Dat de groep niet bestaat uit professionele dansers, maar jonge amateurs, maakt niets uit. Ze werken keihard.

Harde werkers

Dat erkent Donna. “Dit proces is een flinke uitdaging voor ze, maar zelfs tijdens hun tentamenweek hebben ze geen enkele repetitie gemist.” Natuurlijk is het ook weleens nodig om streng te zijn, maar Donna vindt een open werkhouding het allerbelangrijkst. “Wat dat betreft kan streng zijn soms ook averechts werken: dansers kunnen opeens dichtslaan. Door een hele open werkhouding zijn ze juist bereid hard te werken.“ Wat Lara betreft zou Crosstown minder bijzonder zijn als ze niet zo gedisciplineerd moesten werken. Lara: “Dat harde werken zorgt er juist voor dat je jezelf meer en meer durft te laten zien en dat je sneller groeit als danser.” 

En dat is precies het doel van Crosstown: jonge, talentvolle dansers de kans geven zich onder de vleugels van een toegewijde choreograaf volledig te ontplooien.

One maakt deel uit van de double-bill die Crosstown dit jaar presenteert op 8, 9 en 10 juni. Meer informatie & tickets

Posted on 9 June 2017 | 0 reacties

Reactie toevoegen

You are here